AadM

Elk seizoen, met al haar aspecten, inspireert.Ik ben dit jaar begonnen met het letten op de knoppen, het frisse groen en het lage licht.Nu heb ik een nieuw onderwerp gevonden, zomaar zwervend over straat, of in het kielzog van een andere kunstenmaker die op haar/zijn beurt zich graag doorde muze laat kussen.’Waaisels…’ De frutsels die hoog uit de bomen vallen tijdens een regenbui en rustig in spontane compositie op de straatstenen blijven liggen. Wat ik doe er iets aan toevoegen, zoals hier een roos die over de datum is. En ik voeg iets grafisch toe wat ik zelf heb bedacht en dus ook niet prijsgeef. Binnenkort zal het werk op Alledaagse.exto.nl te bewonderen zijn, mijn eigen platform.

Het mooie van de hedendaagse actieve fotografie is dat je elkaar makkelijk bereikt, en inspireert. Belangstelling voor elkaars werk, en positieve motivatie. Fotografie kent geen afstand meer, maar brengt juist de ‘echte’ fotografen bij elkaar..

Het thema is deze maand ‘Water’ en is gesteld door Linda, die doorgaans over ander nat praat..;)

Water is veelomvattend. We denken aan reflecties, weerspiegelingen, druppels aan takken en noem maar op. Maar Linda kennend bedoelt ze er meer mee, wil ze graag dat je iets doet met water.

En daarom plaats ik deze plaat als voorzet voor ons allemaal..:

Een serie samenstellen kan een zware bevalling zijn. Het seizoen 2020 heb ik onder andere gewerkt aan de minieme serie ‘KierVlieren’, een waar genoegen om te doen. Maar het werd intussen hoog tijd om de uiteindelijke serie samen te stellen, de hoeveelheid beschikbaar materiaal was veel te groot en dat maakt het geheel minder boeiend.

Uiteindelijk kwam ik op 7 uit, al twijfel ik nog over foto 6. De rest is weg, komt niet meer van pas, behalve als werkmateriaal in het beeldarchief.

Rest nog het expositieklaar maken en dan kan ik serieus aan de fotografie van seizoen 2021 gaan beginnen.

Ik hoop jullie ook..! Succes..!

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Parallelcontrast. Veel forografen denken dan meteen aan witten op witten, maar het kan ook groenen bij groenen of blauwen bij blauwen zijn…

Je komt ze spontaan tegen, zoals ik boven in de Paterskerk naast het orgel vond… 😉

Ik leef in een voor mij bijzondere tijd, met tijd voor van alles terwijl je voelt dat er aan alles een einde komt.

Altijd heb ik een ‘echt’ aquarium willen hebben, een biotoop van anderhalve meter breed. Toen ik 65 werd, hem ik er een aangeschaft met een behoorlijk budget bij, om het in te kunnen richten zoals het behoeft. ‘Mijn’ zuster hier helpt me erbij, omdat mijn lichaam niet meer alle ‘gewone’ handelingen voldoende kan uitvoeren.

Het aquarium wordt steeds mooier, en dus fotografeer ik. Het liefst zou ik een minuscuul cameraatje voor onder water hebben, met een behoorlijke resolutie en te bedienen vanaf je Smartphone. Het startset ligt iets onder de 400 euro, maar bij ‘Wish’ kwam ik een actie tegen waarbij de eerste 20 inschrijvers de set voor 22 Euro konden krijgen, en met 7 Euro verzendkosten .

Ik nam de gok, en nu is de set onderweg naar de Kalsdonksestraat. Er valt dus weer een nieuwe wereld te ontdekken.

Wat maakt fotografie een mens rijk…

Zoals ze vaak doet – en wat ik heel leuk vind – dat Ans me een foto appt waar ze blij mee is, zo aan het eind van haar dag.

Vandaag zag ze in Oudemolen waarachtig een ooievaar op een lantaarnpaal, met best een boeiende lucht erachter. Maar helaas, geen camera. De telefoon bood uitkomst, maar als je daarmee inzoomt kan het naatje worden…

In zulke gevallen kan Photoshop je helpen: De ooievaar zit er niet voor niets, er moet dus iets spannends gebeuren in die lucht. Ik bracht dus een okeren nuance aan onderin. De ooievaar trok ik wat open met iets meer contrast. In het rijtje ‘Filter’ koos ik het droge penseel, zodat de oneffenheid in de foto omgetoverd werd in penseelstreekjes, dat oogt natuurlijker. Om de ooievaar trok ik een ovale selectie met 200 pixels doezel, selecteerde omgekeerde en trok daar de curve naar beneden, zodat de ooievaar wat meer aandacht krijgt omdat -ie meteen in het licht staat.

Dit is bedoeld met de boodschap je foto niet te snel als kansloos te beoordelen. Je hebt de digitale informatie, en je hebt je gereedschap.

Ans, gewoon lekker doorgaan zo, het levert mooie platen op..! 🙂

Ik woon nu een jaar in Wiekendael en ga gelukkig weer genieten van de dingen die ik nog wél kan, en de liefde waarmee ik word omgeven.

Als een jonge hond fotografeer ik van dag tot dag het leven hier, omdat maar weinigen een echte blik is gegund. Mijn eerste Jaarboek Wiekendael 2020 is klaar en afgerond, en nu vult zich 2021. Ik fotografeer de realiteit, dus ook het sterfbed en afscheid van twee van mijn vrienden, maar ook dat ene dagje dat we op simpele wijze met elkaar carnaval vierden.

Dit is een foto van wanhopig wachten: Rini, die vroeger in Roosendaal bij RBC bekend stond als ‘Rini van de Worsten’, gaat elke zondag met het busje zijn invalide vrouw opzoeken die woont in de Wildenborgh. Maar deze zondag wachtte Rini tevergeefs, er kwam geen busje vanwege problemen op de weg na hevige sneeuwval die nacht…

Hier zie je stil, en ingetogen verdriet. De machteloosheid die ik zelf ook voel, omdat je afhankelijk bent van een ander. Een ander die er soms niet is…

Ik heb een klein kleurtje blauw in de foto gelaten, maar vraag me niet waarom.

Bij gevoelsmatige fotografie behoef je ook niet alles uit te leggen. De foto vertelt genoeg…

Het heeft allemaal onze aandacht gehad, de compositieregels/wetten. De Regel van Derden is de simpelste van al, maar terugkijkend op de foto’s hier gepresenteerd schijnt het af en toe aan de aandacht ontsnapt te zijn.

Niemand merkt het kennelijk op, dus maar weer eens terug naar de basis: let op de positionering van je onderwerp, het is zo belangrijk..! Wat heb je aan een mooi bokeh, als de rest van je foto rammelt..?

Dus pas op de plaats, diep ademhalen en gewoon goed fotograferen.. 😉

Succes allen..!

Helaas kan ik vanwege de gevolgen van m’n CVA, waardoor mijn middenrif mij niet meer kan bijstaan wat betreft het hoesten, maar ik ook niet meer kan blazen of fluiten, geen eigen foto leveren, maar wel wat wijsheid:

Om een zeepbel met een stevig oppervlak te veroorzaken moet je warm water met daarin opgeloste suiker en/of glycerine gebruiken. Bij vorst kun je dan ( uit de wind) ijsbloemen op je bel waarnemen.

Vriest het niet, dan zie je het enorme kleurenfeest op de huid van de zeepbel. Geluidsgolven kunnen de figuren op je zeepbel wijzigen, dus draai er gerust een plaatje bij.

Veel plezier, en ik kijk uit naar het volgende onderwerp..!