nog één bokeh voor ik aan wit op wit begin!
Zag mijn etui met de voorzetlenzen op tafel liggen…..
nog één bokeh voor ik aan wit op wit begin! Meer lezen »
maart 2021
Na Vlie
Tussen kerst en oudjaar ging ik met Zoë en haar gezin naar Vlieland, omdat ik nog nooit op de wadden was geweest. Het werden een paar heerlijke dagen, met uiteraard fotografie, zij het met m’n Pixel 3a XL, ik kan immers geen camera en haar allerhande meer hanteren.
Bij terugkomst bleek m’n vriend Piet echter op z’n sterfbed te liggen, en ik week niet meer van zijn zijde. Daarna nog zo’n gevalletje, maar gisteren kwam het ervan om m’n Vlieland-plaatjes netjes af te werken en te publiceren op Fb.
Wat gedaan: m’n grijstinten iets naar het lila getrokken, en wat contrast aangetrokken tot er een pittige korrelstructuur in het zand ontstond, zodat het wat spannender werd. En bij de rest van de serie uiteraard hetzelfde toegepast…
Ans en de Ooievaar
Zoals ze vaak doet – en wat ik heel leuk vind – dat Ans me een foto appt waar ze blij mee is, zo aan het eind van haar dag.
Vandaag zag ze in Oudemolen waarachtig een ooievaar op een lantaarnpaal, met best een boeiende lucht erachter. Maar helaas, geen camera. De telefoon bood uitkomst, maar als je daarmee inzoomt kan het naatje worden…
In zulke gevallen kan Photoshop je helpen: De ooievaar zit er niet voor niets, er moet dus iets spannends gebeuren in die lucht. Ik bracht dus een okeren nuance aan onderin. De ooievaar trok ik wat open met iets meer contrast. In het rijtje ‘Filter’ koos ik het droge penseel, zodat de oneffenheid in de foto omgetoverd werd in penseelstreekjes, dat oogt natuurlijker. Om de ooievaar trok ik een ovale selectie met 200 pixels doezel, selecteerde omgekeerde en trok daar de curve naar beneden, zodat de ooievaar wat meer aandacht krijgt omdat -ie meteen in het licht staat.
Dit is bedoeld met de boodschap je foto niet te snel als kansloos te beoordelen. Je hebt de digitale informatie, en je hebt je gereedschap.
Ans, gewoon lekker doorgaan zo, het levert mooie platen op..! 🙂
Ans en de Ooievaar Meer lezen »
Rini
Ik woon nu een jaar in Wiekendael en ga gelukkig weer genieten van de dingen die ik nog wél kan, en de liefde waarmee ik word omgeven.
Als een jonge hond fotografeer ik van dag tot dag het leven hier, omdat maar weinigen een echte blik is gegund. Mijn eerste Jaarboek Wiekendael 2020 is klaar en afgerond, en nu vult zich 2021. Ik fotografeer de realiteit, dus ook het sterfbed en afscheid van twee van mijn vrienden, maar ook dat ene dagje dat we op simpele wijze met elkaar carnaval vierden.
Dit is een foto van wanhopig wachten: Rini, die vroeger in Roosendaal bij RBC bekend stond als ‘Rini van de Worsten’, gaat elke zondag met het busje zijn invalide vrouw opzoeken die woont in de Wildenborgh. Maar deze zondag wachtte Rini tevergeefs, er kwam geen busje vanwege problemen op de weg na hevige sneeuwval die nacht…
Hier zie je stil, en ingetogen verdriet. De machteloosheid die ik zelf ook voel, omdat je afhankelijk bent van een ander. Een ander die er soms niet is…
Ik heb een klein kleurtje blauw in de foto gelaten, maar vraag me niet waarom.
Bij gevoelsmatige fotografie behoef je ook niet alles uit te leggen. De foto vertelt genoeg…
Compositie en zo
Het heeft allemaal onze aandacht gehad, de compositieregels/wetten. De Regel van Derden is de simpelste van al, maar terugkijkend op de foto’s hier gepresenteerd schijnt het af en toe aan de aandacht ontsnapt te zijn.
Niemand merkt het kennelijk op, dus maar weer eens terug naar de basis: let op de positionering van je onderwerp, het is zo belangrijk..! Wat heb je aan een mooi bokeh, als de rest van je foto rammelt..?
Dus pas op de plaats, diep ademhalen en gewoon goed fotograferen.. 😉
Succes allen..!
